Herkese selam!

Bu ayki Çayyolu Life Dergisi'nde "Gökçen Gökyer'in Gözünden" bir aşk hikayesi okuyacaksınız... Belki de bir şehir... Belki de kusursuz bir çiftin hikayesini... Bir "Sevgili" ile "Şehri"...

Bi' açalım önce müziğimizi ince..

Şimdi görseli gözlerimizle yeniden çekelim bi' de, belki birkaç saniye..

Şehri izlemek istersin bazen sadece, sessizce..

Şehrin caz halidir keza an itibariyle... Kifayetsizdir üzerine kullanacağın her hece.. Bu yüzden, bazen susarak sadece, fonda çalan müziğinle eşlik etmek kafidir.

Kulağında sakinliğin sessizliği, izlediğin şehrin artık monotonluğa dönüşmüş yüksek enerjisi..

Sen yorgun olsan bile, o izin vermez, alır seni de içine, akar gidersin sen de onunla birlikte içten içe..

Seyretmesi bile keyif vericidir, her zaman her şeye koşturuyor olman asıl mesele değildir.

Tıpkı gerçek sevgili gibidir...

Kucağında uzanmak da ayrı bir keyiftir.

Öyle güzeldir, öyle huzur vericidir ki, yanından kalkıp gitmen yersizdir.

Birbirinizi o kadar iyi tamamlıyorsunuzdur ki,

O da bilir, 

Sen gidersen, o da en az senin kadar; 

Üşüyecektir...

Erkeklerde aradığımız belli başlı özellikler neler? Fazla mı ütopik?

1- Centilmenlik.
Bu konunun öylesi ya da böylesi yok beyler. Centilmenlik şart. Bkz. "Nasıl Centilmen Olunur?"